Dopłynęliśmy. I niestety nie będzie o sztormach, silnych wiatrach, piratach, rekinach czy innych ekstremalnych przygodach. Rejs przez Atlantyk to nie jest bałtycki rejs. Przez większość czasu nie dzieje się nic, nie zmieniamy kursu, nie zmieniamy żagli, łódka właściwie płynie sama (na autopilocie). Trzy tygodnie to czas na bycie sam na sam z samym sobą, nawet jeśli przebywa się na małej przestrzeni z dwoma innymi osobami. Trzy tygodnie później mogę z powrotem pisać. W czasie rejsu kontynuuję swój dziennik pokładowy, ale i nim niewiele piszę, żeby…Continue Reading „Rejs przez Atlantyk część druga”

FacebookEmail

W końcu nie ma internetu i cieszy mnie to niesamowicie. Zdążyłam już zapomnieć, jak to jest stać w kolejce do budki telefonicznej, wypraszać od rodziców pieniądze na kartę, skracać smsy do 160 znaków, puszczać “strzałki” do przyjaciół, bo sekundowe naliczanie. Tu na Wyspach Zielonego Przylądka jest mi błogo i beztrosko. Jestem tu zaledwie dziesięć dni, jutro (2 stycznia 2019 roku) płynę dalej, więc żeby za miesiąc nie było, że nieaktualne wrzucam na szybko kilka bieżących przemyśleń i zdjęć. Całkowicie subiektywny wybór tematów, które mam nadzieję…Continue Reading „Ania z Wysp Zielonego Przylądka”

FacebookEmail

Chciałam emocje to mam. Przez rozpacz po wściekłość. Łatwo przyszło, łatwo poszło. Pierwszy kryzys Znalezienie łódki przyszło łatwo. Zbyt łatwo być może, bo straciłam czujność. Pochłonęły mnie towarzyskie spotkania u innych załóg, Las Palmas samo w sobie, wycieczki, życie. W tak zwanym międzyczasie pojawiałam się czasem na łódce, żeby wykonać drobne prace i pomóc mojej francuskiej załodze zmobilizować się trochę. Co więcej, szybko dostałam jeszcze trzy inne propozycje: jedną oddałam polskiemu Bartkowi, ponieważ kapitan potrzebował bardziej doświadczonego żeglarza; z drugiej zrezygnowałam, bo nie chciałam być…Continue Reading „Jachtostopowy kryzys – długi, emocjonalny i tylko dla twardzieli”

FacebookEmail

Styczeń, luty, maj I słowa mojej prababci stają się jak najbardziej aktualne dzisiaj. Czas goni mnie nie ubłagalnie. Przestałam za sobą nadążać. Ruszyła lawina przygotowań: szczepienia, przegląd techniczny stanu zdrowia, ubezpieczenie, kompletowanie sprzętu, szukanie pracy w Norwegii, planowanie trasy, zamykanie różnych projektów i spraw… Próbuję się w tym wszystkim połapać, ale czuję, że z tej rozpędzonej kolejki górskiej nie ma wysiadki. Myślę – odpocznę, gdy wyjadę. Trudne początki, czyli drugi miesiąc bloga Planowanie podróży oznacza tylko jedno – po pierwszym kwadransie przed komputerem zdaję sobie…Continue Reading „Przemyślunki przedpodróżne”

FacebookEmail